Na het zaaien in een border duurt het vaak niet lang voor er allerlei kleine groene sprietjes tevoorschijn komen, en niet allemaal zijn dat de bloemen die bewust werden gezaaid. Onkruid grijpt de kans om net op dezelfde losse, vochtige grond te kiemen, en in het begin lijken de twee soorten kiemplantjes verrassend op elkaar.
Een handige gewoonte is om bij het zaaien te onthouden in welke rijen of vakken precies gezaaid werd. Alles wat buiten die lijnen opkomt, is met grote waarschijnlijkheid onkruid, terwijl wat netjes in de rij verschijnt, meestal de eigen zaaisels zijn.
Kijken naar de vorm van het eerste blad
Het eerste paar blaadjes van een kiemplantje, de kiemblaadjes, ziet er bij veel planten nog vrij algemeen uit, maar het tweede paar echte blaadjes toont vaak al duidelijker de vorm die de volwassen plant later zal hebben. Vergelijk dat tweede paar gerust met een foto of de tekening op het zaadzakje om zeker te zijn.
Bij twijfel is het verstandig om een onzeker plantje voorlopig gewoon te laten staan in plaats van het meteen te verwijderen. Onkruid groeit doorgaans sneller dan de meeste gezaaide bloemen, dus na een korte tijd wordt het verschil vanzelf duidelijker, en kan alsnog rustig geoordeeld worden wat moet blijven staan.
Met wat oefening wordt het steeds makkelijker om op het eerste gezicht al het onderscheid te maken tussen onkruid en de eigen zaailingen. Die vaardigheid bespaart niet alleen tijd bij het wieden, maar voorkomt ook dat er per ongeluk net de plantjes worden weggetrokken die met zoveel zorg werden gezaaid.
Een klein schetsje of notitie van welke rijen met welke bloemen werden ingezaaid, helpt enorm bij het onderscheid, zeker wanneer er verschillende soorten dicht bij elkaar in dezelfde border staan. Zonder zo'n geheugensteun raakt het al snel door elkaar welke kiemplantjes bij welke rij horen, vooral wanneer er na een paar weken toch ergens tussenin onverwacht onkruid opduikt.
